Column #1 – De visie van de eerder geborenen.

04-07-07

Ik zie veel in mijn leven, mijn moeder is kunstenaar en dat is ze altijd geweest. Ik zie hoe zij het begin van een schilderij tot het einde toverd. Zij maakt van algemene dingen werk waarvan ik denk dat niemand anders dit zou kunnen verzinnen. Dit is mijn moeder, en ik ben haar kind. Ik als rapper doe eigenlijk precies hetzelfde als mijn moeder. Ik denk na over concepten, kies de achtergrond (beat) de inhoud en het eindplaatje totdat ik het geheel perfect vind.
Ik heb veel in deze wereld gewoond, geleefd en meegemaakt en zo was ik opgewonden toen ze mij meesleurde in het avontuur dat Woerdstock heet. Het is fijn om ergens naar uit te kijken, ik denk dat veel mensen die gedachte delen maar veel ook niet. Ikzelf denk dat uitkijken naar iets, positief is. Positief in de zin dat je ergens zin in hebt, iets hebt wat je hoogst waarschijnlijk leuk gaat vinden. Ergens naar uitkijken kan ook nadelen hebben, namelijk: teleurstelling en zenuwen. Vooral dit eerste was in dit geval van toepassing, ik verwachtte van Woerdstock dat het echt druk, echt gezellig en erg vermoeiend werd. Vermoeiend wel in positieve zin, je kan vermoeid raken door stress en dingen die je niet leuk vind. Je kan anderzijds ook vermoeid raken door uitgelatenheid, blijdschap en uitingskracht. Het is voor mij erg belangrijk geweest dat het druk werd en dat er veelal publiek was.
Ik ben hier niet om me negatief uit te laten over Woerdstock, het is wel degelijk geslaagd. In een andere zin dan wel, maar ik ben hier eigenlijk voor iets heel anders. Ik ben hier, uiteindelijk, om mensen duidelijk te maken wat hiphop is, wat ze denken te zien en denken te horen. Hierover vertel ik zo mijn volledige verhaal.

Mijn moeder vroeg mij of ik rappers kende die een workshop wilden geven of wilden optreden op Woerdstock. Zij is één van de weinigen ‘ouderen’, om het zo maar even te noemen, die ik ken die geen afschuwing heeft voor het ritmisch praten op de meest vooroordeelde beats van de hele muziekwereld. Ik vroeg Judith, ookwel Youdid, of zij wilde helpen met het vinden van mensen voor workshops en optredens. Zij kwam al vroeg met het naar voren brengen van Vadik en Pako, die de battle-workshop zouden geven, en Gemc, die ik zelf liever Gerrit noem omdat ik nog steeds niet precies weet hoe je Gemc uitspreekt. Gerrit is een enthousiaste, zelfverzekerde jongen die, naar mijn mening, soms ietsje te veel hooi op de vork neemt. Dit neem ik hem niet kwalijk, doe ik ook wel is, en ik vind het zelfs knap dat hij ondanks de hoeveelheid hooi op ze vorkje toch de vork omhoog weet te houden. Hij heeft het, ondanks een aantal tegenslagen, toch allemaal heel goed geregeld, zowel de workshop als de optredens. Hij heeft me de dag voor de optredens, vlak na de workshop, nog overgehaald om een tekst te writen en het podium op te klimmen de dag erna. Bedankt voor dit nog, anders was ik over 21 jaar nog niet de stage opgeklommen.
Het is zondag 01-07 in het jaar 2007, de dag dat Gerrit een stuk of 8 rappers heeft geregeld om de stage een poepie te laten ruiken. We begonnen om kwart over één, bleven de stage betreden tot ongeveer kwart over vier. Na veel spontane, grappige gebeurtenissen als de ‘rapbattle’ tussen Angela, mijn moeder, en Karin en het diepgaande freestyle-gedicht van Absurd, is het toch een kwartier uitgelopen terwijl ik vooraf nog zo ‘streng’ te horen kreeg van mijn moeder dat de rappers "absoluut géén minuut extra kregen". Geen minuut uiteindelijk maar wel een stuk of vijftien. Het was, zoals je boven al op kon maken, mijn eerste optreden. Het was daarom misschien alleen maar goed dat het rustig was. Er liepen veel mensen door de hal maar durfden niet dichter bij te komen dan de denkbeeldige lijn, 20 meter verder op. Mensen vonden het schokkend, kunst en… rap. Het scheen ook best heftig te zijn omdat de meeste kunst niet paste bij de erg geuite, soms aggresieve, soms gevoelige rap. Het bleek dat de blikken van de mensen erg veranderen door het gehoor die de extreme emotie in de rap voor het eerst schenen te horen. "Rap was toch die muziek voor hangjongeren, criminelen en aggressieve kinderen?", nee. Dit is heel erg kortzichtig en ik zal mensen nu vertellen waarom.

Hiphop verdeelt zich onder vele soorten muziek en leefstijlen, van Garage tot Crip walken, van Urban tot Breakdance. Veel mensen onderscheiden Hiphop niet van Urban en dat is iets wat mij steeds meer begint te irriteren. Ik zal even uitleggen wat het verschil is tussen Urban en de muziek die ik en mensen om me heen maken. "Urban is eigenlijk een aftreksel van Hiphop", gequote van de beste man Gerrit. Urban is een muzieksoort waarvan de meeste makers geld willen krijgen, ‘beroemd’ willen worden of stoer willen zijn. De onderwerpen zijn vaak iets in de trend van: Straatleven, Clubs of cliché liefdes tracks waardoor de makers ook vrouwelijk publiek aantrekt. Het is zelden de tekst, het onderwerp of de boodschap die de tracks bekend maakt, je zult bij alle bekende tracks van Urban rappers een dikke beat horen, een snel in je kop zittend refrein en een zo goed en snel mogelijke flow waardoor het leuk klinkt en de onzinnige boodschap niet te horen is.
Ik ben zelf begonnen met rap omdat ik door mijn verleden niet graag mezelf uit. Ik zocht een uitweg en ik vond rap, een muzieksoort die toendertijd alleen nog bekend was in de massa door Eminem, 50 cent (die meteen een slechte indruk achterliet wat mij betreft) en het hele G-unit gebeuren. De muziek van Eminem trok me erg aan, en ging hierdoor schrijven. Ik ben terecht gekomen in het circuit van de nog weinig ervaren rappers die vooral voor zichzelf tracks opnemen en op fora om hulp vragen om hun liedjes te verbeteren. Ik ontdekte langzamerhand dat ik makkelijk mijn gevoelens kan neerleggen op de beat.
Veel mensen denken dat Urban Hiphop is en ik denk dat dit een heel erg foute ingeving is. Hiphop is heel erg gebonden aan een boodschap, een kern van waarheid of fictie. Hiphop heb je ook in de vorm van brag&boast zoals wij dat noemen. Dit is een vorm van hiphop waarin je doormiddel van leuke verbandjes en humor jezelf opheldert.
Bij Urban draait het meer om uitspraken waardoor mensen denken dat je gevaarlijk bent, dat je op de straat leeft ondanks het feit dat je dure kleding draagt en mensen laten denken dat je 15 halfnaakte chicks hebt door die in je clips te laten dansen. Als je een beat hebt van Partysquad en iemand die leuke refreintjes kan zingen heb je een hit. Zo gaat dat in die wereld en daarom doen veel mensen aan urban. Hits maken is niet langer moeilijk bij de massa, het is een grote groep mensen die alleen luisterd naar de beat het refrein en een aantal duidelijk gearticuleerde woorden.
Waar ik heen wil, ja.. dat zal ik nu vertellen. Ik vind het zonde dat de massa mensen die op minstens 20 meter afstand bleven de moeite niet hebben genomen om een aantal stappen dichter bij te komen. Dat zij de moeite niet hebben genomen om zich te laten overwelmen door de warmte die zich onder de kern van de tracks bevind. Dat zij niet de moeite hebben genomen om de vooroordelen van zich af te werpen om eens goed te luisteren wat de MC’s te zeggen hebben. Het is misschien niet altijd het deftige, klassieke taalgebruik dat je zult horen, nouja, vaak wel. Je zult af en toe misschien het woord fuck of kanker horen, misschien wel tyfus. Mensen kijken vaak niet verder dan deze woorden omdat deze vaak met kracht worden ingerapt. Dit hoort de massa duidelijk en daarbij denken zij: "Dit is fout".

Ik probeer een link richting de site van Woerdstock te sturen. Ik hoop dat veel mensen dit lezen, begrijpen en zullen toepassen. Dat mensen zullen bedenken: "Waarom heb ik dit eigenlijk gedacht, ik ga het even luisteren en kijken of het echt is wat Job zegt". Ik denk dat als de meeste mensen hier liedjes gaan luisteren, of misschien wel downloaden, zij enigzins teleurgesteld gaan worden in hun gedachte. Je zult voor het grote gedeelte alleen maar Urban vinden. Ik luister momenteel een heel erg goede MC die veel boodschappen in zijn nieuwe album heeft zitten. Als je richting de Free Record Shop rijdt en je toevallig in de buurt bent, kijk dan voor het album "Tussen licht en lucht" van Typhoon.  Luister dit en schaf het desnoods aan, heb ik ook gedaan. Het is een goed voorbeeld van hoe de Hiphop in de beste gevallen klinkt. Ik ga ervan tussen, even me benen strekken het is inmiddels 8 uur en ik ben al zo’n 30 uur wakker dus ik ben wel toe aan even een wandelingetje om de spieren goed wakker te maken.

Verder wil ik nog wat mensen bedanken, Angela Bogaard voor deze ervaringen op Woerdstock. Gerrit voor de optredens, mijn motivatie en de workshop, Judith ook voor de workshop en de rappers die het is gelukt, ondanks hun dikke performance, veel mensen op afstand te houden.

groeten,
Job Bogaard

Ps. Ik post binnenkort hier alle fotos van de optredens @ woerdstock.